mot doa hong rung canh - une rose effeuillee
Phong dich tu “Une Rose Effeuillee” — Thanh Teresa Hai Dong Giesu
Giesu, khi Me nang do Ngai,
Roi khoi tay Ba xuong chon day.
Run ray buoc dau tren dat kho,
Con dang hoa tham duoi chan Ngai.
Con xin rai canh hong tuoi tham,
Cho buoc chan Ngai duoc nhe em.
Doa hong rung canh la hinh anh,
Tim con dang Chua chang rieng minh.
Tim muon vi Ngai luon hien te,
Tung giay tung phut chang giu gin.
Tren ban tho Chua, bao hoa tham,
Dua no dang Ngai ve dep xinh.
Nhung con chang uoc lam hoa tham,
Chi muon tung canh rung vi Ngai.
Hoa hong ruc ro to ngay le,
Lam dep cho Ngai, Hai Nhi oi.
Nhung canh hoa rung nguoi quen lang,
Mac gio dua di tan cuoi troi.
Hoa lia tung canh khong toan tinh,
Trao het doi minh chang tiec chi.
Nhu canh hoa kia, con vui nguyen,
Pho thac doi con tron Chua roi.
Nguoi doi buoc nhe tren hoa rung,
Xem do nhu la vat diem trang.
Nhung canh hoa tan khong ai tiec,
Chi lam trang suc chon don so.
Giesu, vi Chua, con dang hien,
Ca cuoc doi con, ca tuong lai.
Truoc mat nhan gian, hoa da heo,
Con phai ra di chang luu gi.
Vi Chua, con chet — oi hanh phuc!
Giesu tuyet my, Chua con yeu!
Con muon tung canh doi roi xuong,
Chung to tinh con tron voi Ngai.
Yeu Chua bang con tim tat ca,
Khong con giu lai mot dieu chi.
Duoi buoc chan tho be cua Ngai,
Con nguyen am tham song the gian.
Cho dau la Can-ve nui so,
Cho buoc chan Ngai nhe cuoi duong.
Jesus, quand je te vois soutenu par ta Mere quitter ses bras,
Essayer en tremblant sur notre triste terre tes premiers pas ;
Devant toi je voudrais effeuiller une rose en sa fraîcheur,
Pour que ton petit pied bien doucement repose sur une fleur.
Cette rose effeuillee est la fidele image, Divin Enfant !
Du cœur qui veut pour toi s’immoler sans partage a chaque instant.
Seigneur, sur tes autels plus d’une fraîche rose aime a briller ;
Elle se donne a toi, mais je reve autre chose, c’est m’effeuiller…
La rose en son eclat peut embellir ta fete, aimable Enfant !
Mais la rose effeuillee, on l’oublie, on la jette au gre du vent…
La rose, en s’effeuillant, sans recherche se donne pour n’etre plus.
Comme elle, avec bonheur, a toi je m’abandonne, petit Jesus !
L’on marche sans regret sur des feuilles de rose,
Et ces debris sont un simple ornement que sans art on dispose,
Jesus, pour ton amour j’ai prodigue ma vie, mon avenir ;
Aux regards des mortels, rose a jamais fletrie, je dois mourir !
Pour toi je dois mourir, Jesus, beaute supreme, oh ! Quel bonheur !
Je veux en m’effeuillant te prouver que je t’aime de tout mon cœur.
Sous tes pas enfantins je veux avec mystere vivre ici-bas ;
et je voudrais encore adoucir au Calvaire tes derniers pas…
- Sainte Therese de l’Enfant-Jesus et de la Sainte Face.
|
Bai nay da duoc xem 0 lan
|
|
Nguoi dang:
|
Sa Thi
|
|
|
|
Bạn đang xem trang tiếng Việt không dấu! Click vào link sau để xem trang tiếng Việt có dấu:
MỘT ĐÓA HỒNG RỤNG CÁNH - Une Rose Effeuillée